زندگی پیش رو

1-خوابیدم اما خواب راحت بی گناهان به سراغمان نیامد. خیلی در این باره فکر کردم و فکر می کنم که آقای هامیل در گفتن آن حرف اشتباه کرده. فکر می کنم این گناه کارانند که راحت می خوابند، چون چیزی حالیشان نیست و بر عکس، بی گناهان نمی توانند حتی یک لحظه چشم روی هم بگذراند. چون نگران همه چیزهستند اگر غیر از این بود بی گناه نمی شدند.

2- چیزی ک همیشه برایم عجیب بوده این است که اصولا اشک در برنامه خلقت پیش بینی شده. یعنی آدم بناست گریه کند. باید پیش بینی شده باشد. واقعا که هیچ سازنده محترمی همچه کاری نمی کند.

3- خوش بختی وقتی حس می شود که کم بودش را حس کنیم. آنهایی ک از این چیزها به خودشان تزریق می کنند حتما در جست و جوی خوش بختی هستند و فقط احمق ها برای پیدا کردن آن، چنین راهی را انتخاب می کنند.

تکه هایی از آخرین کتابی که امروز خواندمش

زندگی در پیش رو/رمن گاری/ لیلی گلستان

فیلمی که امروز دیدم خیلی دوست داشتم، پست بعدی معرفی می کنم